İnegöl’e bağlı Çayakka Mahallesi mevkiindeki Boğazova bölgesinde yer alan kaçak yapılaşmalarla ilgili gündeme gelen “af” konusu, daha en başından ciddi soru işaretleri barındırmaktadır. Onlarca kaçak yapının affının düşünülmesi bile başlı başına abeste iştigaldir. Asıl sorgulanması gereken, bu konunun belediye komisyonuna neden ve nasıl geldiğidir.
Daha da düşündürücü olan tablo şudur: Komisyonda “evet” denilerek konunun belediye meclisine taşınmasına onay veren AK Parti meclis üyelerinin, mecliste bu kez ret oyu kullanması kamuoyunun aklını karıştırmıştır.
Aynı şekilde komisyonda üyesi bulunan Saadet Partisi mecliste de ret kararı verirken, komisyonda çekimser kalan MHP’li üyelerin mecliste redden yana oy kullanması, sürecin başından sonuna kadar tutarsız bir görüntü vermesine neden olmuştur.
Elbette meclisten çıkan ret kararı doğrudur ve yerindedir.
Ancak bu, yaşanan asıl sorunu ortadan kaldırmamaktadır. Asıl büyük sıkıntı, 2017 imar affından sonra kaçak yapılaşmanın hız kesmeden devam etmesi ve buna göz yumulmuş olmasıdır.
Madem eski kaçak yapılar yıkılamadı ve imar affından yararlandırıldı; o halde 2017 sonrası yapılan tüm kaçak yapılar derhal yıkılmalıdır. Aksi halde bu sürecin bir sonu olmaz. Her af beklentisi, yeni kaçak yapıların önünü açar ve sonunda tüm bölge geri dönülmez biçimde tehdit altına girer.
Bu mesele sadece imar ya da şehircilik meselesi değildir; aynı zamanda ahlaki ve vicdani bir meseledir.
Tüm İnegöllülerin ortak malı olan devlet arazilerine ev yapmak açık bir kul hakkıdır.
Bu vebal; buraları satanın, alanın ve görmezden gelen herkesin üzerindedir.
Ne yazık ki bugün gelinen noktada, “nasıl olsa bir gün af çıkar” anlayışıyla hareket eden bir zihniyet hâkimdir.
Kimse de Allah korkusu kalmamış! Oysa bu şehir, kurallarla, adaletle ve hakkaniyetle yönetilmek zorundadır.
Boğazova meselesi, bir af tartışmasından ibaret değildir. Bu konu, İnegöl’ün geleceğine, kamu düzenine ve kul hakkına sahip çıkıp çıkamayacağımızın bir imtihanıdır
